İnsanın diğer insanlarla olan karşılıklı ilişkilerini, insanların bu ilişkiler sürecinde birbirlerini etkilemesini, insanın kendi dışında kalan tüm canlı varlıklarla yani bitki ve hayvan türleriyle olan karşılıklı ilişkilerini ve etkileşimini, insanın canlılar dünyası dışında kalan ama canlıların yaşamlarını sürdürdükleri ortamdaki tüm cansızlarla yani hava, su, toprak, yer altı zenginlikleri ve iklimle olan karşılıklı ilişkilerini ve bu ilişkiler çerçevesindeki etkileşimini anlatır.

Çevre kanuna göre çevre; canlıların yaşamları boyunca ilişkilerini sürdürdükleri ve karşılılı olarak etkileşim içinde bulundukları biyolojik, fiziksel , sosyal, ekonomik ve kültürel ortamı ifade eder.

Çevreyi oluşturan canlı öğeler; insanlar, bitki örtüsü, hayvan topluluğu, ve mikro organizmalardır. Cansız öğeler ise; iklim, hava, su ve yer yuvarlağının yapısıdır. Canlı ve cansız öğeler karşılıklı olarak birbirlerini etkilemektedirler. Cansız öğeler canlıların bütün hareketlerini belirlemekte, canlılar da cansızların yapıları üzerinde etkiler ortaya koyabilmektedir. Çevre, insanların hem diğer canlılarla karşılıklı ilişkilerini hem de birbirleri ile olan ilişilerinde ortaya koydukları ekonomik, sosyal, kültürel, tarihsel yapıları kapsamaktadır. Dolayısıyla, çevre kavramından anlaşılması gereken insan çevresidir. İnsan çevresi ise ekoloji de dahil olmak üzere bütün bileşenleri ile yaşanan ortamı kapsayan bir kavramdır.

*Hayvan ve bitki türleri ve insanlar arasındaki ilişkileri inceleyen bilimin adı ekolojidir. Bu ilişkilerin tamamı ekoloji kavramı ile ifade edilir.

ÇEVRE ÇEŞİTLERİ

1. Fiziksel Çevre: İnsanın içinde yaşadığı, varlığını, özeliğini ve niteliğini fiizksel olarak algıladığı ortama denir. İnsan, fiziksel bir ortam olarak kentte, köyde, deniz kenarında, ırmak kıyısında, dağda, ovada veya ormanlık bir alanda yaşıyor olabilir.

* Fiziksel çevre, oluşumu bakımından doğal çevre ve yapay çevre olmak üzere ikiye ayrılır.

• Doğal Çevre: İnsan emeine bağlı olmaksızın doğanın kendi kendine hazırlamış olduğu fiziksel çevredir. Doğal çevrenin temel özelliği; insan elinden çıkmamış olmasıdır. Bununla birlikte doğal gelişme ve oluşum çizgisi izlenerek insan eliyle yaratılan doğal çevreden de söz etmek olasıdır. Örneğin; ağaçlandırma faaliyetleri sonucu ortaya çıkan ormanlar, korular, yeşil alanlar ya da baraj gölleri, göletler bu niteliktedir.
• Yapay Çevre: İnsanın bilgi ve kültür birikimine dayanarak, doğal çevresinde bulmuş olduğu yer altı ve yerüstü zenginliklerini kullanarak yarattığı çevreye yapay çevre denir. Temel özelliği tümden insan elinden çıkmış olmasıdır. Kentsel ya da kırsal olma özelliğine bakılmaksızın yerleşim yerlerinin hepsi yapay çevreyi oluştururlar. Yapay çevre yapıldığı dönemdeki toplumların bilgi, teknoloji ve toplumsal değerlerini yansıtır. Bu nedenle ortak kültürel mirasın da kaynağıdır. Yapay çevre üretildiği zamanın toplumsal gereksinimlerine ve sosyo ekonomik sistemine göre biçimlenir. Sözgelimi kentleri süsleyen anıtlar, gece kondular, köy evleri, yollar, her biri ayrı ayrı yapay çevrenin bir parçasıdır.