Ulusal kültürümüzü tanıtan el sanatlarımızın en güzel örneklerinden olan Bartın yöresine ait gümüş tel kırma işleşmesi araştırmalara göre ilk defa 1890 – 1900 yılalrında Bartın ın asma mahallesinde oturan katip kızı lakıplı Hatice Ağaçkıran tarafından yapıldığı sanılmaktadır.. Bu nedenle tel kırma Bartın işi olarak anılmaktadır.. Tel kırma diğer nakış tekniklerinden çok farklı ve görünüşü itibariyle de göz alıcı bir işleme çeşididir.. Kumaş veya tül kasnağa gerilerek özel iğnesi ile işlenir.. İplik olarak kullanılan tel işleme sonunda el ile bükülerek kırılır ve bu yüzdende adı tel kırma dır..

İlk zamanlarda tel kırma çeyiz amacıyla gelinlere ve sünnet çocuklarına yapılmakta idi.. Günümüzde ise fantezi kıyafetlere kına gecelerinde örtü olarak mevlitlerde örtü olarak şal, fular, aksesuarlarda hatta ayakkabı ve terliklerde dahi kullanılmaktadır. Desenlerin işleyene göre isimlendirilmesi günümüzde de devam etmektedir; kaymak tabağı, bağda gül, asma yaprağı, şarhoş sokağı, mihrap, değirmen taşı, lalezar, kemer köprü gibi…